حس بدی است که بفهمی به بازی گرفته شده بودی. که ناگهان بفهمی همه چند ماه تلاشت برای این بود که همه چیز به نفع دولتی که علیه اش می جنگیدی، تمام شده... که همه را به رای دادن تشویق کردی تا بالاترین مشارکت مردم و افتخارش برای دشمنت باشد و تو بسوزی... واقعا که ما نسل سوخته ایم. تمام تلاش های این ماه ها به اینجا رسید که احمدی نژاد، اگر چه در ظاهر، پیروز شد، رهبر تبریک گفت، امید مردم به همه چیز از بین رفت، همه فهمیدیم که همه چیز بازی است و ما فقط ابزار! و حالا ما مانده ایم و وقت و انرژی و هزینه ای که کرده ایم و امیدی که از دست داده ایم و حکومتی که...

      حرفم با شماست آقایان موسوی و کروبی و دیگرانی که در کاری دستتان هست و تا چند روز قبل فریاد نگرانی سر می دادید... ما به پشت گرمی شما آمدیم، به امید شما آمدیم، ما تلاشمان را کردیم. هر کاری که از دستمان بر می آمد... از دار و ندارمان خرج کردیم تا همراهتان شویم و همه چیز تغییر کند. حالا دیگر از ما کاری بر نمی آید... به خیابان ریختنمان هم بی فایده است. برای اینها چند نفر که کشته شوند، هزینه ای نیست!

      آقایان! ما تلاشمان را کردیم... از اینجا به بعد را به شما می سپاریم... دوست دارم ببینم شما چگونه از ما دفاع خواهید کرد... شما چه تلاشی خواهید کرد... شما که ادعای تلاش داشتید، شما که نگران بودید... بله! شما چه خواهید کرد!

      از اینجا به بعد، حداقل به این شکل آشفته و بدون رهبری مشخص، کاری از ما بر نمی آید... اگر می خواهید در خیابانها باشیم، رهبری برایمان مشخص کنید و ما را هدفمند کنید (که البته دیگر بعید می دانم کسی دار و ندارش را بگذارد وسط)، اگر نه، خودتان کاری کنید و در غیر این دو صورت به ما هم بگویید همه چز بازی بود تا بفهمیم که گول خوردیم و جوانی کردیم و یاد بگیریم که دیگر فکر نکنیم کاری از ما بر می آید. 

      اگر کاری نکردید لطفا بگذارید از این به بعد سرمان در لاک خودمان باشد و دیگر دست کمک به سوی ما دراز نکنید... اگر کاری نکنید، نباید از ما هم توقع داشته باشید که باز هم حرفهایتان را باور کنیم و پشت سرتان باشیم.

      نگویید نمی توانید! تا همین چند روز پیش داشتید یک جنبش عظیم را رهبری می کردید و همه با شور و نشاط به دنبالتان بودند... همه ما از دور سازماندهی می شدیم، در خیابانها بودیم، تلاش می کردیم...

       آقایان! شاید حافظه تاریخی ما ایرانیان ضعیف باشد، اما نه اینقدر که چند روز پیش را هم به یاد نیاوریم...

نوشته شده در یکشنبه 24 خرداد1388ساعت 12:3 توسط حرّه| |